Op Versleten Schoenen
12-03-26 De mens Wen een 'gezicht' geven, de vrouw achter de dakloze laten zien. Dat kost best even wat moeite, want er is niet veel meer zichtbaar van de vrouw die ze ooit was, die ze geweest moet zijn.
De baby in haar moeders armen, het spelende kind, de dromende puber.
Waar het mis ging? Ik weet het niet...
Waarom ik dieper wilde graven
04-03-26 Dat was de reden waarom ik moest begrijpen welke greep destructieve verslaving op iemand heeft — en waarom. Nu, jaren later, is het meeste drama voorbij. Mijn begrip van het groteregeheel is helder geworden. Ik zie nu waar ik het mis had, en ik heb veel werk aan mezelf gedaan. Ik heb gezonde grenzen leren stellen — voor mezelf én in mijn relatie met mijn twee zonen — zodat we allemaal in een veilige omgeving kunnen leven.
Die zoektocht liet me ook mijn eigen onzekerheden, angsten en onbewuste wonden zien. Wonden die mij gevangen hielden in overlevingsmodus...
Dakloosheid, ik ben me er bewust van
18-02-26 Als ik iemand zie liggen op straat, opgekruld op het harde, koude grauwe beton, op zoek naar een beetje rust en warmte, terwijl de massa mensen gewoon om hen heen loopt — dan raakt me dat elke keer diep. Want het zijn mensen zoals jij en ik. Mijn hart gaat naar hen uit. Om op dat punt te belanden, moeten zij tegenslag, trauma of onvoorstelbaar hard leven hebben doorgemaakt. Ze hebben het dieptepunt bereikt — en zijn daar blijven hangen.